Reisverslag China
27 juli 1 augustus 2004
(Meer reisverslagen? Zie  www.hvanoorschot.nl Tibet, Nepal, Thailand, Uganda, Peru, Bolivia, Vietnam en Cambodja)

Dag 1-2
Lufthansa brengt ons naar het startpunt: Peking. Peking voelt warm en wat klammig aan. Goed en wel in het hotel staat al het eerste uitstapje op het programma: via de hutongs, de oude armoedige wijken van Peking, naar de Verboden Stad. Peking heeft duidelijk twee gezichten: grote brede wegen met hoge gebouwen, maar ook heel armoedige straatjes met kleine woningen die die naam nauwelijks verdienen. Het leven speelt zich hier op straat af; allerlei ambachten worden er uitgeoefend en overal zie je winkeltjes en eettentjes. Daar tussendoor laveert druk verkeer van taxis, ontelbare fietsen en riksjas. Wat een mensen! Via het werkelijk gigantische plein van de Hemelse Vrede met het mausoleum van Mao gaan we de Verboden Stad binnen. Ook weer een onafzienbaar complex van paleizen, tempels en pagodes. M'n fototoestel draait overuren, iets wat trouwens de hele vakantie niet zal veranderen. De Chinese keizers moeten in pracht en praal hebben geleefd, ver verheven boven het gewone volk. Toch maakt het op mij een wat sombere, donkere indruk. Als de overal aanwezige suppoosten even niet kijken heb ik de kans een foto te maken van Leny in de enorme keizerlijke draagstoel, vast een grote misdaad van die brutale westerse toeristen.
's Avonds gaan we samen Peking Eend eten in een sjiek restaurant, waar, getuige de fotos, ook Bush en Fidel Castro kind aan huis waren (niet samen denk ik). De Peking eend is verrukkelijk, net als alle andere gerechten.

Dag 3
De volgende dag staat de Chinese Muur op het programma. Het weer is belabberd: mistig en miezerig. Jammer, dit bederft het ongetwijfeld prachtige uitzicht op en vanaf de Muur. (Gelukkig zal dit eigenlijk de enige keer zijn tijdens de vakantie dat het weer echt spelbreker is. Dus geen gemopper hierover, zeker niet gezien het jaargetijde waarin wij gaan.) Maar het blijft een geweldig imposant bouwwerk, boven op die bergkam. Alleen al het gevoel dat je hebt om op D Muur te lopen! Geweldig. Als we weer beneden zijn, na een gruwelijke hoop trappen, gaan we in een eenvoudig restaurantje, model plastic stoeltje, een hapje eten. In een mum van tijd staat er een uitgebreide maaltijd met een stuk of zeven verschillende gerechten op tafel, om je vingers bij af te likken zo lekker. Bij het afrekenen komt de volgende verrassing: ongeveer 2 euro per persoon. Dit geloof je toch niet? Wel dus.
Dan gaat het naar het Zomerpaleis. Een veel luchtiger en in mijn ogen veel vrolijker complex dan de Verboden Stad. Ook voor de Chinezen is dit, gezien de drukte, duidelijk een geliefd uitje. Het weer is intussen helemaal opgeklaard en opgefrist. Opnieuw maken we kennis met het fenomeen dat veel Chinezen met ons op de foto willen. Vooral dochter Ragna is met haar blonde haren een geliefd object. Veel ouders schuiven hun kind naar voren en vragen of ze een foto mogen nemen van hun kind met Ragna. Meestal probeer ik fotos te maken van Chinezen, nu is het een keer andersom. Een aparte ervaring. Een Eftelingachtig bootje brengt ons naar een eilandje, vanwaar een mooie brug ons weer terug leidt naar de ingang.
s Avonds staat een acrobatenshow op het programma, maar door een foutje van de Chinese gids wordt dat de vroege voorstelling van vijf uur. De rit door Peking in het spitsuur is een belevenis op zich. De acrobatenshow is fantastisch. Deze mensen hebben geen botten maar elastiek in hun lijf.

Dag 4
's Morgens moeten we om 6 uur op om op tijd in het Tiantan-park te zijn voor het Tai Chi, een soort ontspanningsoefeningen. Grote en kleine groepen mensen doen allerlei oefeningen en voeren allerlei dansbewegingen uit. Soms zijn het schijngevechten, compleet met prachtige zwaarden, soms is het een soort voetbal met een pluim. Je ziet mensen achteruit lopen terwijl ze in hun handen klappen, met hun armen of benen zwaaien of iets anders raars doen. Raar voor ons dan, want  daar kijkt niemand ergens van op. Iedereen, mannen en vrouwen, doet precies wat hij zelf wil en alles kan. Je ziet ook stijldansen op muziek. Je kunt zelf ook gewoon meedoen, daar wordt helemaal niet op gereageerd, alles kan. Indrukwekkend en een  heel bijzondere ervaring.
De Temple of Heaven aan de andere kant van het park is prachtig. Vinden de Chinezen zelf duidelijk ook.

's Middags is het tijd voor de eerste verplaatsing: nachttrein naar Xian. Het blijkt een superluxe trein te zijn met een tv schermpje voor elk bed, schone lakens en een luxe restauratiewagen.

Dag 5
Goed geslapen en voor je het weet sta je in Xian en zijn we op weg naar het Terra Cotta leger van de 1e keizer van China: Qin Shishuang uit de derde eeuw voor Chr. Qin leed duidelijk aan grootheidswaanzin, anders laat je je graf niet beschermen door meer dan 6000 levensgrote standbeelden van soldaten en paarden. Een enorm massaal complex en een gigantisch karwei om te restaureren.
s Avonds eten we weer in een sjiek restaurant, waar getuige de fotos, ook Clinton kwam. Monica mocht er niet in denk ik, want die staat niet op de foto.  Wel 20 verschillende gerechtjes worden allemaal in een jasje van deeg met de hand gevormd tot een diertje of bijv. een noot en dan gestoomd in bamboemandjes. Geef mij maar rijst, maar de meesten vonden het heerlijk.
De moslimwijk van Xian is een belevenis: schapenkoppen liggen er naast uitgedroogde stukken lever, ingewanden naast stukken gedroogd vlees. De hele wijk lijkt n grote eetkraam en de lucht is dan ook verduisterd door rookwolken van  wok en gril. Als s avonds allerlei lampjes branden lijkt het meer op een sprookje uit 1001 nacht dan op een straat.

Dag 6
De volgende dag is er opnieuw een nachttrein. Deze is heel wat minder luxe dan de eerste, beter gezegd; ronduit smerig. Maar goed, in een trein slaap je toch een stuk beter dan in een vliegtuig, dus s morgens is daar al Chengdu. De meesten gaan naar de dierentuin waar geprobeerd wordt de panda voor uitsterven te behoeden. Wij houden het even op een geweldig terrasje langs de rivier, waar we weer onze ogen uitkijken. s Middags gaan we uitgebreid theedrinken in een Chinees theehuis. Er worden de meest uiteenlopende soorten thee geserveerd, maar het bestellen is het leukste van alles. Komt toch allemaal goed. s Avonds nog even naar dat heerlijke terras, waar je wordt aangeklampt door Chinezen die je een nekmassage willen geven, je oren willen schoonmaken,  je schoenen willen poetsen, een pedicure of manicure willen geven. Vriendelijk blijven lachen, aan mijn lijf geen polonaise, maar leuk is het wel.
s Avonds in het hotelrestaurant gegeten. Een attractie op zich. Vier meisjes staan giechelend om ons heen met een Chinese menukaart. Het keukenpersoneel ziet ons als een gratis attractie, maar plotseling is daar dan toch een kaart in het Engels, ook tot grote opluchting van de Chinese meisjes. Eentje vlucht al weg als ik alleen maar iets tegen haar zeg in het Engels. We gokken een paar gerechten en we krijgen een prima groenteschotel, een lekker kipgerecht en nog iets verschrikkelijks pittigs met kip. Daar hebben maar niet teveel van genomen. Op tijd naar bed want de volgende dag moeten we om 5 uur op om het vliegtuig naar Lhasa te halen.