Reisverslag Uganda
oktober 2005
Meer reisverslagen? Zie www.hvanoorschot.nl China, Tibet, Nepal, Thailand, Peru, Bolivia, Vietnam en Cambodja)

Familie in het buitenland heeft zo zín voordelen: goedkope verblijfkosten, kortingen op de entrees voor de natuurparken en vervoer ter plaatse. Zo is een korte Afrika-vakantie aardig betaalbaar. Als je een paar tussenstops voor lief neemt is ook het ticket niet zo duur (Emirates), en heb je behalve een paar cm extra beenruimte ook nog wat keuze in de catering.
Jammer dat we maar beperkt tijd hadden. Twee weken is toch wel het absolute minimum voor een land en dan zie je nog alleen maar de hoogtepunten. Zo hadden we best een dagje in Dubai, onze eerste tussenstop, willen blijven. Nu hebben we er niet meer van gezien dan wat futuristische bebouwing. Ook bijzonder: de temperatuur van ongeveer 30 graden en dat om 2 uur ís nachts. Al het personeel dat ik tegenkwam was van Indische afkomst, een groot contrast met Uganda, daar zijn de IndiŽrs de mensen van het grote geld en de bezitters van veel onroerend goed en resorts.
Goed, na nog een tussenlanding in Nairobi arriveren we in Entebbe. Daar moeten we op de luchthaven nog ons visum regelen. Fluitje van een cent en 3 keer zo goedkoop als via de ambassade in Nederland. Naar ons inentingsboekje met stempels voor o.a. gele koorts en cholera wordt helemaal niet gevraagd, maar die moet je toch wel hebben, anders loop je het gevaar er niet in te komen.

De temperatuur in oktober in Uganda is perfect: lekker warm, maar niet heet. En dat ondanks het feit dat de evenaar dwars door Uganda loopt. Het geheim zit hem in de gemiddelde hoogte van 800 m. Een verademing na Dubai.
Eerste indruk: groen. Dat blijkt te kloppen voor heel Uganda, alleen de savannes zijn wat bruiner. De mensen zijn over het algemeen vriendelijk en zeker niet opdringerig; je hebt geen moment een gevoel van onveiligheid. Het personeel in de lodges in de natuurparken is overvriendelijk, op het onderdanige af.
Kampala is ťťn chaotische drukte. In het verkeer geldt het recht van de sterkste en de brutaalste en de beste claxon. De wegen zijn verraderlijk door de vele diepe en grote kuilen. Fietspaden bestaan niet. Autoís hebben ís avonds meestal wel iets van verlichting, maar fietsen en bromfietsen meestal niet. Door de zwarte huidskleur van de mensen en donkere kleding is het langzame verkeer ís avonds aardig onzichtbaar en maakt rijden in he
t donker in Uganda, samen met soms abominabele wegen, tot een gevaarlijke bezigheid.
Echte bezienswaardigheden heeft Kampala nauwelijks, maar gewoon door de straten slenteren is een belevenis. De markten zijn zoals altijd boeiend, de steegjes tussen de grote straten zijn het toneel van levendige straathandel. Je voelt je wel een opvallende witte vuurtoren tussen al die echt donkere mensen en soms  word je goedmoedig uitgescholden voor mzungo (witneus). Het dagelijks leven speelt zich voor een groot deel op straat af en gaat door tot laat in de avond. Dan verschijnen overal vuurtjes en lampen en het blijft gewoon druk.
Opvallend in Kampala zijn de vele maraboes in de bomen, op lantaarnpalen en op gebouwen. Heel mooi is de botanische tuin in de buurt van Entebbe.

Overal zie je langs de weg verzamelplaatsen van trossen bananen. Fietsers en voetgangers leveren daar hun trossen af en van daar gaan ze per (walmende) vrachtauto verder, meestal richting Kampala. Bananen zijn zo ongeveer het hoofdvoedsel in Uganda.
In het natuurreservaat Lake Mburo loop je door pure jungle, warm en klam, tussen lianen, woudreuzen, apen en vlinders.
Absolute must zijn natuurlijk de natuurparken. (Wel moet je voor grote kuddes niet in Uganda zijn). Wij waren in het Nationaal Park Queen Elisabeth en Murchison Falls. Van een dierentuin moet ik eigenlijk niet veel hebben, maar het binnenrijden in een nationaal Park waarbij je geen hekken tegenkomt, is een aparte ervaring. Met het asfalt is het al lang gedaan, de onverharde rode wegen gaan ongemerkt over in zandwegen en opeens zit je midden op de savanne. Olifanten en apen steken  over en op 50 m afstand grazen antilopen, Ugandese cobs, waterbokken en wrattenzwijnen. Fel gekleurde vogels zijn overal, variŽrend van een kanarie tot een neushoornvogel en van ijsvogeltje tot ooievaar.
De boottocht over Kazinga Channel in Nationaal Park Queen Elisabeth van Lake George naar Lake Edward is een van de geweldigste trips die je kunt maken. Werkelijk duizenden vogels, tientallen nijlpaarden en krokodillen maken dat je niet weet waar je kijken moet.
Voor de giraffen moet je naar NP Murchison Falls, de donderende watervallen krijg je op de koop toe. Over een breedte van 60 meter stort de Victoria Nijl zich hier met donderend geweld 45 m naar beneden. 
Prachtige stroomversnellingen zie je het best vlak na het begin van de Nijl, 10 km van Jinja, waar de rivier zijn 6400 km lange reis naar de Middellandse Zee begint. Hier bieden de woeste Bujagali Falls een spectaculair gezicht.
Uiteraard zijn de twee weken in een oogwenk voorbij en hoewel Afrika niet zo hoog op mijn verlanglijstje stond smaakt dit toch zeker naar meer.........